Een Supergoofse Dag

Mijn blog wordt afgestoft. Ik kan niks beloven, ik probeer te blijven posten en de foto's zijn er, maar eigenlijk wil ik stiekem liever lapjes naaien dan in een blog erover praten. Maar het blijft kriebelen, aangezien ik toch ook best wel van schrijven hou. En van lapjes. En graag allerlei dingen over quilten vertel. Ik vrees dat ondanks mijn Supergoofdag-dip ik toch vandaag mijn vriendengroep heb ingewijd in de oorsprong van jaren 30 lapjes. Ik moet het dan toch maar op het wereldwijde web afreageren voor ik geen vrienden meer over heb.



Maar eerst wil ik het dan toch over gisteren hebben, want wat was het een geweldige dag... Volgens mams heb ik zo'n 25 jaar aan sociale contacten ingehaald, en dat klopt wel volgens mij. Ik heb genoten. Coriene en haar moeder hadden een geweldige organisatie, en een hele mooie locatie weten te bemachtigen, en Supergoof was haar geweldige zelf en heeft ook bergen verzet. Zeker toen bleek dat ze hooguit een halfuur de tijd hadden voor wij binnen kwamen om de winkel op te zetten én Goofs quilts uit te stallen! Wat een heftigheid! Van die stress was niks meer te merken toen alle dames binnen waren, en dat is toch ook best heel erg knap! Allemaal een pluim van mij!



En ja, de dames waren binnen... en verdrongen zich meteen om de winkel heen. Niet zo gek als je bedenkt dat het een winkeltje was met allemaal Goofse spulletjes. Lapjes in weckpotjes, kanten lintjes, doosjes, spulletjes, en heel veel schattige lapjes! Dat is moeilijk inhouden. Dat heb ik dan ook niet gedaan. Ik bedenk me alleen dat ik vergeten ben om een foto van de buit te maken, die zit nu al keurig gesorteerd in doosjes. Een foto van de winkel ben ik niet vergeten, al was het een uitdaging omdat het echt de hele dag door druk was!


De foto doet er overigens geen recht aan, links was nog een heel stuk met alle Supergoofpatronen en nog meer lapjes en blikjes en schattigheid! 


De goodiebags werden als eerste uitgedeeld met sneltreinvaart zoals je op de foto ziet, maar daar is wel wat voor te zeggen, want die waren echt wel heel leuk! Ik vrees dat de eet- en drinkbare inhoud op is. En de foto van de lapjes is, net als mijn aankopen, helaas ook niet helemaal gelukt (stom stom, had eraan moeten denken!). 


Ondertussen moest ik even snel naar de hartjes gaan kijken. Wat zijn ze mini! Wat zijn ze lief! Wat zijn ze aaibaar! Ik kan uren doorgaan... Ik heb 30 foto's ervan gemaakt en ik heb het voor elkaar gekregen om er maar één te plaatsen. Wat een zelfbeheersing! 


Er was ook een loterij, met allemaal hele mooie dingetjes... Ik win echt nooit wat, maar dit keer had ik hoop want mijn nummer was 6 en dat is mijn geluksnummer. Het geluk was wel heel dichtbij dit keer, want tante won een schattig roze blikje! 


En ondertussen kletsten we wat af... aan onze tafel werd eigenlijk amper gewerkt! Ook kwamen er regelmatig dames voorbij die alles kwamen bekijken, en hebben we zelf ook heel wat bij anderen bekeken. Wat zijn er toch veel leuke projecten... ik zou bijna weer aan tientallen quilts beginnen, maar alleen de Foepquilt is dit keer meegegaan. Wie kan vogeltjes weerstaan? Ik niet.


Goof had heel veel quilts meegenomen, en mooi dat ze waren... de klosjes blijven mooi, de sterretjes zijn nog kleiner dan je denkt en de overhemdbloemetjes zijn simpelweg prachtig, zeker als je het verhaal erachter weet en bedenkt dat het een herinneringsquilt is (patroon is nu ook beschikbaar trouwens). 



Ennnn weer vergeten om een foto van de lunch te maken. Bospaddenstoelensoep, broodjes met rauwe ham en worst en iets dat er lekker uitzag maar waarvan ik niet weet wat het was, en eiersalade. Heerlijk! 

's Middags gingen we verder met een Show en Tell. Ik heb geprobeerd om van iedereen een foto te maken, maar dat ging niet altijd helemaal goed. Ik zat deze hele dag in een rolstoel om energie te sparen (een elektrische, ik kan zoeven!), dus dan is het soms wat lastiger. Maar alle quilters waren de hele dag heel lief en behulpzaam, en maakten een plekje voor me :) Hier zijn de quilts!


Oma Sannie's Foepquilt!!! Van haar kreeg ik spontaan lapjes voor de vingerhoedjesquilt, superlief! Nogmaals ontzettend bedankt! 
En er zijn er nog meer die met dit geweldige Foep-patroon bezig zijn! 







Enni had ook een schattig mandenquiltje, helaas zijn zij en de qiult niet helemaal goed op de foto gekomen. Maar je had haar shirt moeten zien! Er stond "#quilter" op, té cool! 







Ingrid klikte ook heel wat af, dus ik denk dat er vast ook een hele gezellige blogpost op komst is! 


Wat kwam er toch veel uit zo'n klein bakje zetten, heerlijk gekleurde ministerren en nine patches! 


En ja, ik kwam zelf ook nog aan de beurt... ik ben iemand die doodsbang is voor speeches, niet in het openbaar spreekt en bijna flauwviel tijdens spreekbeurten. En nu... nu heb ik gewoon voor 40 mensen twee quilts (nou ja, verre van af) geshowt, en erover vertelt, zonder zenuwen! Dat zegt heel wat. Ja, ik heb een stukje angst overwonnen, maar vooral: het voelde heel veilig aan waardoor ik ineens kon praten. Dat overkomt me niet vaak. 



De foto's komen van Grietje af, bedankt! Allereerst heb ik de vingerhoedjesquilt laten zien, die ik De Wachtkamer noem, omdat ik er alleen aan werk in wachtkamers voor artsen enz. Zo hoop ik uiteindelijk te laten zien hoeveel een mens eigenlijk moet wachten, en nog belangrijker: dat mensen met mijn ziekte, ME&Lyme, alleen maar wachten. Ik had 'm eigenlijk in blauw moeten maken, de kleur van ME... helaas, te laat bedacht :P Ik heb inmiddels 5 rijen af van 62 stukjes, hij wordt 1,40 meter breed. En er was nog iemand met dezelfde quilt, en we gaan nu lapjes uitwisselen, jippie! 


De stonefields kwam ook even langs... we hadden nu een mooi aantal om aan elkaar te zetten, dus dat hebben we snel nog even gedaan! Mams en ik hebben besloten om de Stonefields gezamelijk af te maken. Maar mijn fandoms (zoals een Tardis-stofje van Doctor Who) mogen er gelukkig ook in! 


En ow, wat een lekkernijen... we kregen ook nog heerlijke koeken in hartjesvorm met Supergoof erin gestempeld! Zo gingen we voldaan weer richting huis... in de hoop dat we dit over een jaartje nog een keer kunnen herhalen ;) 

De tuin krijgt vorm!

En ja, we zijn weer bezig geweest met ons "tussendoorproject", In My Garden. Dat levert weer leuke blokjes op! 


Hoewel vooral de Tailfeathers mijn aandacht opslokte, want ja, het middenstuk is bijna af, kreeg ik het toch voor elkaar om ondertussen nog even een paar blokken te maken. Want het is zo leuk om te doen! Mams heeft de boompjes gemaakt, en volgens mij nog een blok die ik helaas niet zo snel kon vinden.


Dit is het laatste deel van blok 1, die is nu officieel klaar! 


En mam's boompjes zijn ook helemaal geweldig! Ze hellen helemaal niet over, zoals ze in mijn versie wel doen...


Ik moest deze gewoon even doen, zoveel schattige bloempotten...


En de lieveheersbeestjes natuurlijk! Een rood lapje met witte stippen mocht niet ontbreken!

Blok 7 van de staartveertjes

Er is weer een blok klaar! Het gaat zo hard... ik ben nu ook al met het laatste blok bezig, maar ik durf de laatste steekjes niet te zetten... Typisch gevalletje van tussen de oren, want hoe dan ook: die steekjes duren even kort, of ik ze nú maak of over twee weken. En ja, het zou fantastisch zijn als het middengedeelte af was. Dus ja, ik heb hem door: ik ga aan de slag...

Maar goed, voor nu blok 7!


Hij is klaar! En schattig, naar mijn menig. Maarja, dat zijn alle blokken!



Het is niet helemaal mijn stijl, om de vogel in de boom zo'n saaie kleur te geven... Maar hier zit wat achter! Ik zou het erg leuk vinden als Joep en Muts, de parkieten die ik tijdens het maken van deze quilt had (Muts is helaas overleden), te vereeuwigen. En ja, daar zijn ze dus! Muts was een albino, dus wit met rode ogen (en hier en daar een lichtgroene glans over haar veertjes). Joep is een zogenaamde "spangle", zijn verenpatroon zit omgekeerd, maar hij is wel knalgeel met limegroen, dus dat staat er allemaal op. Zelfs zijn blauwe (en Muts bruine) neusdop staat erop ;) 


De laatste stitchery is wel weer "gewoon", waarin ik het weer niet kan laten om de knalkleurtjes uit te zoeken. 


Op naar deel 9! Ja, deel 9 en niet deel 8, want die bewaar ik voor het laatst, om de simpele reden dat de grote stithery daar een enorm schattig bankje met vele vogeltjes is. Leukste voor het laatst!

Stonefieldsblokjes die misschien een strijkbeurt nodig hebben

Ja, het is eigenlijk schandalig... de staat waarin ik mijn blokjes op internet zet. Daar moet wat aan veranderen! Wat een verkreukeling...


Maar, let wel: het is me eindelijk gelukt om niet zoveel knalkleuren te gebruiken! Wat ben ik trots :) Wie weet gaat het ooit nog wat worden...


Dit zijn trouwens al mijn blokjes tot nu toe op een rij. Is het wat? Ik denk het zelf wel. Ik doe in ieder geval mijn best om het een beetje pastel-achtig te laten worden... En anders wordt het maar weer een echte Monique-quilt.


Dat wordt het sowieso wel eigenlijk, want ik probeer om deze quilt een reflectie te laten zijn van mezelf. Mijn voorliefde voor vogels komt zeker in de lapjes terug...


Net als een bruinharig meisje dat heel graag leest, dat komt me ook wel bekend voor ;) (en let op de minibloemetjes die in de rondjes zitten - een heel werk... ze zijn in het echt kleiner dan nu op het scherm!)


Ook in deze relaxte hobbykamer voel ik me zeker thuis, tussen het breigaren en de lapjes in. Al zal ik nooit een schaar zo laten slingeren! Oké, niet expres tenminste.


En zoals mijn grote boekenheld C.S. Lewis al zegt: Sometimes fairy stories may say best what’s to be said.” en Some day you will be old enough to start reading fairytales again.” Niks mis met een goed sprookje, zeker wanneer het verteld wordt in een schattig Japans kawaii stofje. Dit is trouwens geen officiëel Stonefieldsblokje, maar ik wilde wat met dit lapje doen! 


Dit schattige stofje met een Bonnet-meisje kwamen we bij de Stonefieldscursus tegen in de winkel van Dorry.


En ook de ster is goed gelukt! Alhoewel ik de instructies verkeerd had gelezen en het middelste kruid had gepatcht in plaats van geappliceerd. Ach, dan is het weer uniek! Er is tenslotte geen foute manier, is mij geleerd ;)

Kleine babyslofjes en grote truien

Mams had nog een klein cadeautje beloofd aan mijn nicht, die net een baby heeft gekregen. De exacte omschrijving van familiebanden zijn best lastig vind ik.


Maar goed, het is in ieder geval een hele lieve nicht, en we zijn als familie best close met elkaar, dus ook al is ze een oudtante of zoiets, die slofjes kwamen er :P En ze zijn heel schattig geworden! Ze heeft ze gehaakt met Catania Color, dus ze verspringen van kleur.




De baby in kwestie was er erg blij mee, haar koude voetjes waren spontaan over! Helaas groeien voeten erg hard en passen ze inmiddels niet meer, het was toch een welkom cadeau!

Ook ik ben nu weer aan het breien geslagen. Na mijn eerste trui heb ik de smaak wel te pakken, al besloot ik nu een patroon te doen waar bij stond dat het voor beginners was, zonder rompslomp, zodat de vorige catastrofes vermeden kunnen worden. Hopelijk. Tot nu toe gaat dat goed!

Dit is het patroon, Top Down Trapeze Pullover (klik). Ik wilde hem namelijk weer heel graag van Scheepjes Stonewashed maken, omdat ik het garen geweldig vind, en met dit patroon kwam ik precies op de goede stekenverhouding uit, wat weer heel wat rekenwerk scheelde. Ik ga alleen de mouwen langer maken, dus dat moet ik nog wel even uitzoeken...


Dit keer heb ik gekozen voor de kleur "black onyx", de zwart-grijze variant. 


De moeilijkste stappen heb ik al doorlopen... raglan breien, mouwen eraf halen enzo, en vanaf nu is het alleen maar rechtoe rechtaan, met om de zoveel toeren wat meerderingen.


Dit garen is echt zo sjiek! Niet te geloven!

Maar ook mams had een trui in haar hoofd, na mijn vorige succes... Ze had het garen al in huis, de turqooise versie van Stonewashed. Ook zij heeft een patroon uitgezocht dat ongeveer overeenkomt qua stekenverhouding, een Nederlands (gratis) patroon van Drops:


Verrassend genoeg, is het begin van het patroon eigenlijk gelijk aan elkaar... een iets ander boordje, veel kleinere naalden, iets andere armsgaten: maar hetzelfde raglan... maar het verschil gaat zeker nog wel komen! 


De kleur spat van het scherm af... heerlijk! 


We breien nog even door, het resultaat komt vast wel weer op dit blog... het kan even duren, want we hebben nog wel meer projecten lopen...