Jaaa, we hebben een etui

Ik ben de trotsheid zelve! Dus hier komt het aan, met tromgeroffel en trompetgeschal:


Ha! Hoe stoer is dat!!! Nou ja, ik ben er zelf dus erg blij mee. Ontzettend blij. Mijn tweede echt afgekomen project! Na een speldenkussen komt dit natuurlijk toch echt wel wat meer in de richting.

De vorige keer had ik al laten zien dat de stitchery en blokjes aan elkaar zaten, en dat het quilten kon beginnen. Nou ja, quilten... ik doe het op de stitchery-manier, gewoon steekje voor steekje. En dat gaat prima!

Maar daarna kwam het lastige: hoe krijg je dit van los lapje tot een etui? Gelukkig kwam daar mijn oma om te hoek kijken. Ik weet niet of ik al had verteld dat ik naailessen krijg van mijn oma? Volgens mij had ik die blogspost nog in de lijst staan... (ja, ik heb een hele conceptlijst in een bepaalde volgorde, zodat ik keurig twee keer per week wat kan posten - maar ik schrijf het over het algemeen allemaal van voren, dus mijn blog loopt een paar weken achter - deze komt er even tussendoor omdat ik zo blij ben!). Maar goed, de naailessen dus. Mijn oma is een echte naaister, met opleiding en al, en ze is daar ontzettend goed in. Ook een tikkie perfectionistisch. Momenteel zijn we bezig om een tas te maken uit het boek "Eline's huis", maar dat werd even aan de kant gezet op mijn verzoek! Maar nu is het eigenlijk best wel leuk, omdat ik nu eigenlijk een twee-in-één etui heb, aan de ene kant is het gevuld met quiltlessen van mijn moeder (vliesofix, festonsteken, stitchery, patchwork, quilten, nauwkeurig werken, alles met de hand etc), en aan de andere kant weer mijn oma, met een rits inzetten, zijkanten dichtnaaien en een biesje maken. Ik vrees trouwens dat het biesje een beetje over de stitchery is heengegaan... Maar vooruit, het is een eerste project.


De achterkant is ook helemaal schattig geworden zo met de blokjes! Dat hoorde niet volgens het patroon, maar ik vond het leuker dan één achterkantstofje. 

Hier kun je het quiltwerk goed zien (ja, soms gaat ie niet helemaal over het midden, maar dat hoort bij mij):




Het was best eng om zo dicht langs de rand van het biesje te naaien... maar volgens mij is het best netjes gegaan zo! De bovenkant is ook niet helemaal geworden zoals de bedoeling was, want de rits had eigenlijk verzonken in het biesje moeten liggen zal ik maar zeggen. Maar ik had geen flauw idee wat ik aan het doen was, dus volgde gewoon de instructies van oma op, die dacht er op deze manier een echte etui van te maken. Maar ik vind het nu best wel leuk eruit zien eerlijk gezegd!


Even een kleine sneak-peak naar binnen. 


En de binnenkant zelf is natuurlijk ook erg leuk, haha!


Genoeg blijheid denk ik. Nou ja, voor mijn blog dan, want ik ga nog wel even door. Wiej!




6 opmerkingen:

  1. Oh meid, ik vind het al geweldig en doe het je niet na. Wat fijn dat je een moeder en oma hebt ter ondersteuning, maar je doet het echt al goed. Bravo! Groetjes Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ontzettend bedankt! En ja, met zulke ondersteuning komt alles wel helemaal in orde!

      Verwijderen
  2. Die achterkant met de vierkantjes is leuk, maar die voorkant met die stichery is ....wauw.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Héél erg leuk zeg! Wat mooi gemaakt!
    Bloempjes, hondje, schoentjes .. die maken het helemaal af!

    BeantwoordenVerwijderen