Shawls Deel 4: Saltire

En zo zijn we bij het laatste deel aanbelandt. Zoals jullie waarschijnlijk nu wel weten, ben ik een grote fan van de patronen van LilyGo. Haar breipatronen vind ik nog iets te lastig (ik ben ook niet zo goed in breien), maar haar haakpatronen zijn fantastisch! Ik heb ze bijna allemaal, en als er een CAL is doe ik natuurlijk ook meteen mee.

Dit is de CAL van de afgelopen keer, de Saltire. De originele kleuren, taupe en knalgeel, vond ik fantastisch, maar ik kon die niet vinden helaas, en ook niet van LilyGo kopen omdat het 100% wol is en ik daar toch erg allergisch op reageer. Nu is die kleur ook niet zo praktisch omdat ik die kleuren helemaal niet in mijn kledigkast heb, maar goed, ik ben van mening dat dat niet zo heel veel uitmaakt, als het maar mooi is. Nu is het dus wel erg praktisch geworden, met paars en roze (ik heb al zoveel blauw/aqua...), van Beijer Populair Perlé. Ik heb de grootste versie gemaakt die er is, en het is echt een omslagdoek geworden! Het is trouwens meer de kleur van de eerste twee foto's.







Toen bedacht ik dat mijn oma het misschien ook wel fijn zou vinden... ze had, toen ik deze shawl haakte (halverwege 2012) veel problemen met haar gezondheid, ze had het ook heel vaak koud, en door motorische problemen - later bleek dat de oorzaak bij de spierziekte ALS ligt, was het lastig om even snel een trui aan te trekken - en dit trek je even makkelijk over je schouders. Ik heb er meteen een speld bij gekocht zodat hij goed dicht zou blijven zitten. Ik heb de kleine versie gemaakt  omdat dat praktischer was voor haar. En in één kleur: blauw, haar favoriete kleur. 





Hier zie je het verschil in grootte goed:



De Blauwe Vogels

Ik heb al een hele lange tijd niet "echt" geupdate. De privé omstandigheden waren enorm hectisch, en ik heb de laatste tijd niet de energie gevonden om er echt voor te gaan zitten. Normaal schrijf ik alles een maand/2 maanden van tevoren, zodat ik altijd iets kan posten (dat moet wel met een chronische ziekte), maar goed, dit speelt allemaal al sinds januari, dus op een gegeven moment heb je echt niets meer. Hoewel ik wel heel veel te vertellen en showen heb! Binnenkort zal ik wat updates plaatsen, waaronder een kleine quilt voor mijn oma voor moederdag, een mini-stitchery speldenkussen, het begin van de vingerhoedjesquilt en een update van mijn sterrenquilt. Ook is de regenboogquilt van mijn moeder bijna klaar! De rand is een project van mijn vader geworden, die wilde graag een Grieks patroon in de rand, dus mocht hij dat ook zelf ontwerpen, haha! Samen met het verhaal van een hele speciale hartjesquilt...   Hou deze blog in de gaten dus!

Maar goed, wat ik al tijden echt graag heb willen showen, is de Berries and Bluebirds quilt! Dit is de meest recente foto die ik heb, helaas missen hier nog een paar blokken, binnenkort zal ik die ook even fotograferen en hier neerzetten!



Mijn moeder zag het patroon (Gail Pan - Berries and Bluebirds) ooit eens langskomen, en was meteen enthousiast! Ik natuurlijk ook: want ja, vogeltjes! Met twee kwetterende parkieten thuis kon het niet anders, dan dat we een voorliefde voor deze gevleugelde beestjes hebben. Van de quiltwinkel kregen we de tip om in plaats van te appliceren, nu eens te festoneren, en dat bleek een schot in de roos! Eigenlijk wilde mijn moeder deze quilt een beetje in de originele tinten maken, want ook al zijn het niet haar kleuren, ze vond dat ze een keer uit haar comfortzone moest worden gehaald en iets totaal anders proberen. Dit is het origineel:



Maar daar kwam ik weer met mijn eigenwijze hoofd... ik was het er niet mee eens. Waarom buiten je comfortzone, zoals Sheldon altijd zegt, het heet niet voor niets "comfort zone".


Ja, ik ben verslaafd aan deze serie. Maar dat terzijde! Ze durfde de knalkleuren niet zo heel goed aan omdat het best wel een grote quilt is, dus we maakten een deal: ik zou de kleuren uitzoeken, en dan zou de quilt voor mij worden, en dan word ik geacht hem mooi te vinden. Voor de goede orde: dit is in het tijdperk vóór ik zelf begon met quilten, en dat ik altijd zei dat ik een hekel had aan naaien (dit heb ik toch zo'n 20 jaar weten vol te houden, wat best een prestatie is, maar natuurlijk had ik weer eens ongelijk. Net zoals ik zei dat digitaal scrappen er zo nep uitzag. En nog 20 andere scenario's. Je zou toch zeggen dat ik het ooit moet leren!). Maar goed, met die regeling ging ze akkoord! En daar werd ik natuurlijk helemaal blij van! Mijn motto is tenslotte toch: het kan niet knallend genoeg, dus ik had er alle vertrouwen in.

En nu de quilt langzaamaan groeit, is dat vertrouwen alleen maar bevestigt! Want hij is echt prachtig! Vind ik tenminste. Maar jullie zijn het er vast wel mee eens, toch? Tot nu toe is dit trouwens de enige knalkleurenversie die ik kan vinden van deze quilt... dus misschien is niet iedereen het ermee eens...

Voor de goede orde, hier is ie nog een keer!


Aaaaaah!

Nog een paar close-ups uit de begintijd:


Hier zoek ik wat lapjes uit. 


Even een foto voor de juiste volgorde van de vierkantjes!


En als laatste een leuke close-up!

Binnenkort volgen dus meer foto's!!!


Een eerste quiltles

Naar aanleiding van de reactie van Jenny op mijn blog, besloot ik dat het inderdaad toch wel handig is om het quilten eerst even te oefenen. Gelukkig hadden we nog een hele voorraad met oude stof en batting, dus ik kon zo beginnen. En ik kan zeggen: ik ben nog geen fan. Absoluut niet. Het is een pokkewerk! Ik vind het vooral heel zwaar om de steekjes te maken, en na een aantal steekjes heb ik toch al wel last van hevige spierpijn. Eigenlijk moet ik dit nu elke dag een aantal keer oefenen, maar ik heb besloten dat ik dat nu nog niet ga doen. Mijn moeder is het er niet mee eens. Maar ik ga toch voorlopig nog niet quilten, ik moet eerst die hele quilt nog in elkaar zien te krijgen! Maar goed, dit weet ik alvast. En mijn etui, wordt gewoon gestitcht. Steekje voor steekje - hij is klein genoeg, dus dat gaat prima en is nog leuk ook! Stiekem denk ik dat ik anders mijn grote projecten ook maar steekje voor steekje ga quilten... Aan de andere kant: het hoort er wel gewoon bij. En wie weet gaat het snel beter. 




En de achterkant, die ik persoonlijk mooier vindt!